De zorgsector is momenteel aan diverse veranderingen onderhevig. Ten eerste zijn zorginstellingen door veranderende regelgeving binnenkort zelf verantwoordelijk voor de te ontvangen vergoedingen. Ten tweede zijn de eisen van banken voor het verstrekken van vreemd vermogen aangescherpt. Zorginstellingen worden daarom geconfronteerd met de noodzaak op zoek te gaan naar alternatieve financieringen om te voorkomen dat de bouwplannen niet noodgedwongen in de kast belanden. Het aantrekken van privaat kapitaal is een veel besproken alternatief, maar komt nog bijna niet voor. Hoe denken zorginstellingen en private beleggers hier zelf over? Hoe komt het dat beide partijen deze stap nog niet zetten?
De zorginstelling, toch wat huiverig
Een financiering dient integraal passend te zijn binnen de meerjarenexploitatiebegroting opgesteld op basis van het strategische beleid. Daarna kan er nagedacht worden hoe en op welke manier privaat kapitaal aangetrokken wordt. De mogelijkheden zijn er: het vastgoed kan verkocht worden en vervolgens worden teruggehuurd met de bekende sale-and-lease-back constructie. Er zijn instellingen waarbij deze sale-and-lease-back constructie prima aansluit op de lange termijn vastgoedstrategie. Ook vanuit strategisch oogpunt kan het helpen om de eigen middelen volledig te benutten voor het primaire proces en daarom het vastgoed liquide te maken. Dit zorgt er ook voor dat de instelling beter bestand is tegen eventuele toekomstige (politieke) wijzigingen.
Naast het afstoten van vastgoed ten behoeve van het primaire proces, kan er ook gedacht worden aan het afstoten van vastgoed uit groeidoelstellingen. Maar, in de praktijk staan zorginstellingen hier toch huiverig tegenover. Vastgoed verkopen doet men liever niet, men vindt het te duur of achten de risico’s te groot.
Private beleggers, koudwatervrees?
Sinds de crisis is alles anders. Private beleggers zijn steeds meer op zoek naar andere mogelijkheden om te beleggen. Ze zoeken meer balans in de beleggingsportefeuille, hoog rendement moet plaats maken voor zekerheid. De zorgmarkt is hiervoor uiterst geschikt. De zekerheid die deze sector te bieden heeft verkiest men boven een hoog rendement, waar beleggers in het verleden bij vastgoedbeleggingen veelal voor opteerden. De wil bij privaat kapitaalverschaffers is er dus, mogelijkheden zijn er ook volop. Hetgeen wat vooralsnog ontbreekt, is kennis van de zorgmarkt. Beleggers geven te kennen nog over te weinig kennis over de sector te beschikken. Dit is begrijpelijk gezien de invloed van de overheid en de daarmee voortvloeiende en nog al eens veranderende regelgeving.
Een match ‘made in heaven’
Beide werelden zien dus wel degelijk verschillende mogelijkheden in elkaars markt. Uiteindelijk kunnen we er niet omheen: een volledig bancaire financiering lijkt de komende tijd onmogelijk, dus een samenwerking tussen de private en sector en beleggers lijkt dan ook de enige oplossing.
